Άνοιξη στον αγρό

Αυτή είναι μία εργασία αφιερωμένη στην άνοιξη που μπαίνει. Με την ευχή να βγούμε όλοι μας από αυτήν την κρίση καλύτεροι, σοφότεροι και με τα λιγότερο δυνατόν θύματα.
Βρήκα το μάθημα ‘Illustration for Patterns with Soul’ στο site της Domestika και άδραξα την ευκαιρία να μάθω να σχεδιάζω μαντήλι με την τεχνική της Catalina Estrada, που θαυμάζω απεριόριστα εδώ και χρόνια για την σχεδιαστική άποψή της αλλά και το εθελοντικό έργο της. Το διασκέδασα πολύ γιατί με γοητεύει η εικονογράφηση αλλά δεν είχα βρει την ευκαιρία και το ερέθισμα να πραγματοποιήσω κάτι παρόμοιο. Ευχαριστώ θερμά για τον άμεσο και κατανοητό τρόπο που μοιράστηκε την γνώση της μαζί μας.
Αυτό είναι το ποίημα που διάλεξα για το μαντίλι μου.
Απόψε κοιμηθήκαμε στην ποδιά της Άνοιξης, ακουμπώντας το κεφάλι στην καρδιά της. Ακούγαμε στον ύπνο μας τις ανάσες των πουλιών και την καρδιά μας. Το πρωί που ξυπνήσαμε, είδαμε τον ουρανό να περπατάει στην κάμαρα μας σα γαλανό πουλί με χρυσά μάτια που τσίμπαγε τα ψίχουλα των σκιών που ‘χαν μείνει από χτες βράδυ στο πάτωμα. Μια στιγμή, να νιφτούμε, και φτάσαμε.
Γιάννης Ρίτσος, ‘Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού’ (Απόσπασμα)

Αγνή Παύλου
10.3.2021
για το μάθημα της Domestika ‘Illustration for Patterns with Soul’

Αυτή είναι μία εργασία αφιερωμένη στην άνοιξη που μπαίνει. Με την ευχή να βγούμε όλοι μας από αυτήν την κρίση καλύτεροι, σοφότεροι και με τα λιγότερο δυνατόν θύματα.
Βρήκα το μάθημα ‘Illustration for Patterns with Soul’ στο site της Domestika και άδραξα την ευκαιρία να μάθω να σχεδιάζω μαντήλι με την τεχνική της Catalina Estrada, που θαυμάζω απεριόριστα εδώ και χρόνια για την σχεδιαστική άποψή της αλλά και το εθελοντικό έργο της. Το διασκέδασα πολύ γιατί με γοητεύει η εικονογράφηση αλλά δεν είχα βρει την ευκαιρία και το ερέθισμα να πραγματοποιήσω κάτι παρόμοιο. Ευχαριστώ θερμά για τον άμεσο και κατανοητό τρόπο που μοιράστηκε την γνώση της μαζί μας.
Αυτό είναι το ποίημα που διάλεξα για το μαντίλι μου.
Απόψε κοιμηθήκαμε στην ποδιά της Άνοιξης, ακουμπώντας το κεφάλι στην καρδιά της. Ακούγαμε στον ύπνο μας τις ανάσες των πουλιών και την καρδιά μας. Το πρωί που ξυπνήσαμε, είδαμε τον ουρανό να περπατάει στην κάμαρα μας σα γαλανό πουλί με χρυσά μάτια που τσίμπαγε τα ψίχουλα των σκιών που ‘χαν μείνει από χτες βράδυ στο πάτωμα. Μια στιγμή, να νιφτούμε, και φτάσαμε.
Γιάννης Ρίτσος, ‘Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού’ (Απόσπασμα)

Αγνή Παύλου
10.3.2021
για το μάθημα της Domestika ‘Illustration for Patterns with Soul’